Podróż i pierwsze wrażenie...

Długą i męczącą drogę z Warszawy do Wageningen pokonaliśmy w 15 h. Nie było tragicznie bo w pociągowych "kuszetkach" można naprawdę wypocząć pod warunkiem, że ktoś może zasnąć ;) Z Warszawy do Arnhem a potem znowu pociągiem i autobusem... i w końcu dotarliśmy. Cali i zdrowi. W międzyczasie zdążyłam się już zapoznać z 3 dziewczynami z Polski, które wraz ze mną rozpoczęły swoją przygodę w Holandii.


Całe szczęście, że autobus zatrzymał się 200 kroków od mojego akademika- Dijkgraaf 11 piętro, bo nie musiałam taszczyć mojej ogromnej walichy, którą nawet mężczyźni ledwo podnosili :D. W akademiku są trzy windy - fakt, holendrzy wiedzą jak sobie dogodzić.

Szczerze mówiąc nie zapamiętałam dokładnego adresu a co lepsze nawet go nie zapisałam :P- CAŁA JA. Ale jak zawsze zdałam się na swoje wysokie IQ ;) i dobrze na tym wyszłam. Zaskoczyłam troszkę dziewczynę od której wynajmuję pokój bo pojawiłam się zbyt wcześnie i nie zdążyła posprzątać. Zmodyfikuję troszkę powiedzonko : "Kto szybko przychodzi sam sobie szkodzi"- musiałam sama posprzątać.
Już na wstępie poznałam pół korytarza osób. Większość z nich to holendrzy, ale... nie może przecież zabraknąć osób z Polski!!- jak się okazało moja sąsiadka zza ściany jest również z SGGW i robi tutaj studia podyplomowe...




Mój pokój w moim klimacie. :) Piękny widok z mojego okna.
(na 1/2 Wageningen) :)


Już mi się nie chce... :P see ya!!